આવું કેમ? Tuesday, Apr 29 2008 

                             આવું કેમ?
૨૯/૪/૨૦૦૮                                    પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ગુજરાતના આણંદમાં જ દુધની ડેરી કેમ?
                  કારણ એ ભારતનું અમુલ શહેર છે.
ગુજરાતીઓ વિશ્વમાં કેમ વ્યાપેલ છે?
         કારણ ગમે ત્યાં જીવનના સોપાન શોધી કાઢે છે.
ડૉલરની કિંમત હવે કેમ ઓછી થવા માંડી છે?
      ગેરકાયદેસરને કાયદેસરનો લાભ મળવો શરુ થયો એટલે.
એકજ ધર્મનું બીજુ મંદીર થાય ત્યારે જુનુ મોટુ કેમ કરે?
          કારણ જુના મંદીરની આવક ઓછી ના થાય.
મંદીરવાળા રસોઇ તથા મીઠાઇનો ધંધો અહીં કેમ કરે છે?
      મફતમાં મળતા લોટ-તેલના ઉપયોગથી ડૉલર ઉભા કરવા.
પોતાના ઘરનું સમારકામ અહીં જાતે કેમ કરે છે?
          અહીંના ડૉલરને રુપીયાથી ગણી વિચારે છે એટલે.
અહીં લાલી લિપસ્ટિકનો ઉપયોગ વધારે કેમ થાય છે?
       પુરુષો કરતા સ્ત્રીઓનું પ્રમાણ આ દેશમાં વધારે છે એટલે.
અહીં એક ગામથી બીજે ગામ જવા રેલગાડી કેમ નથી?
        પેસેન્જર મળે નહીં અને વસ્તી કરતાં જમીન વધારે છે.
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
————————————————————————————

સ્વપ્ન!!! ના સાકારતા Sunday, Apr 27 2008 

                         સ્વપ્ન!!! ના સાકારતા
૩૧/૮/૧૯૭૮                                                   પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

     હજુ જ્યારે એકલો બેઠો હોઉ ત્યારે મારા મનમંદીરમાં તે દેવી આવી બેસે છે.
તેનો એ ચહેરો, એ નિખાલસ ભાવ, મારા પ્રત્યેની એની લાગણી એની સ્નેહાળ
આંખોમાં જોવા મળતી હતી.આજે જ્યારે મને  મારાજીવનની યાદદાસ્ત ઘડીઓ
યાદઆવે છે.ત્યારે સૌથીપહેલી એનીતસવીર મારી આંખો સામી ઉપસી આવે છે.
આજે તેનાઅસ્તિત્વનો મને ખ્યાલ નથી,પણ હાલતે આ દુનિયાપર છે એમમારો
આત્મા માને છે..ના સાચીવાત છે અને હજુ મારા હ્રદય પરસવાર થઇને બેઠીછે.
આ વાત ને જાણે એક જ દીવસ થયો હોય તેમ લાગે છે.
        મારી અને તેની આંખોનું  મિલન  તેના ઘરની નજીકનાગામમાં થયું હતું.
યુવક મહોત્સવના એ પ્રસંગે જાણે બે માછલીઓ એક જાળમાં ફસાવા આવી ગઇ.
મારો અને તેનો પહેલો પરિચય તો તે પણ  જાણતી ન હોતી. પણ છતાં અમારી
આંખો એક બીજાને જોવા લાગી જાણે વર્ષોનો સચવાઇ રહેલો પ્રેમ નૈનોથી આજે
મળી રહ્યો છે. નમારું મોં ખુલ્યુ કે નમારી આંખો ફેરવી લેવાઇ.તેનોસાદોપહેરવેશ,
મોં પરનોનિખાલસ હાવભાવ મારામનપર સવાર થઇ ગયોહતો.સાદાપહેરવેશમાં
પણ તેનામાં કલાનીઆરાધ્યતા જોવામળતી હતી જ.એમારે મનમનની દેવીહતી,
કારણ મેં મારા મનમંદીરમાં કલાને સ્થાનઆપેલ હતું જ, અને આથી જ કલાનીએ
દેવીને મારા મનની દેવી બનાવવાની ભાવના મનમાંજાગી.પ્રથમપરીચયમાંફક્ત
હું જ જાણતો હતો કે તે મારા મનનીદેવી થવાને લાયક છે.જ્યાંસુધી સાથે રહ્યાત્યાં
સુધી તેના પર મારી નજર, મારું દીલ કુરબાન હતું.પણ હોઠ હલ્યા જ નહીં, સીવાઇ
રહ્યા. જો હાલ્યા હોત તો આજે   એકલો અટુલો ના હોત, તે દેવીને મનના મંદીરમાં
બેસાડી મારા મનનીરાણી બનાવી લાવ્યો હોત,અરે મારા ઘરની રાણી બનાવીલાવ્યો
હોત..પણ!!!
             સમય ક્યાં વહીગયો છે તેમ માની ફરી મળ્યો.એના તરફથી પ્રથમવાર
મારા પરના પ્રેમની વાત તેના મુખેથી સાંભળી.મન હાથમાં ન રહ્યું આમતેમ ઘુમવા
લાગ્યું અને તેના એ ભોળા અને પ્રેમાળ મુખડાને જોઇ મન નાચી ઉઠ્યું. તે પણ મારી
ને તેની વણ કલ્પી યાદ બની ગઇ. હજુ તો મારા ખભા પર મુકેલા માથાના વાળના
ટુકડા આજે પણ ખભા પર પડેલા છે તેમ લાગે છે. એનો એ પ્રેમાળ ચહેરો, સ્નેહાળ
સ્પર્શ મને અને મારા આત્માને ચીર શાંતિ અર્પી ગયો.એ પ્રેમ મનઆજે ભુલી શકતું
નથી.હજુ તેની એ ધીમી ગતીને નિહાળવા તત્પર છે. તેની બે શબ્દોની લીપીમાં
તેની પ્રેમમાં નિષ્ઠા, કુટુંબ પ્રત્યેની ભાવનાને પામવા હું સમર્થ બનીશ કે નહીં? તે
માટે પ્રયત્ન કરતો જ રહીશ તેમ આત્મા માની રહ્યો છે.દીવાની જ્યોત જેમ બળે છે
તેમ વધુ પ્રકાશ અર્પે છે.જ્યોતને સીધો સંબંધ દીવા સાથે જ છે.પરકાજે સળગતી
જ્યોત જો પોતાની સાચી ભાવનાથી દીપ સાથે સંગ રાખે તો એ જગતમાં હંમેશા
પ્રકાશ આપી શકે છે.પણ આ માટે એકની કુરબાની જગતમાં લખાયેલી જ છે. મારા
પરના અત્યાચારોને હું ભુલવા તૈયાર થયો ત્યારે તેની મહાન ભાવનાને ન ડગાવી
શક્યો. જ્યોતને ન સમાવી શક્યો . જો એ ભાવના ડગાવી શક્યો હોત તો જ્યોતના
સહવાસથી દીપ જગતને પ્રકાશ આપી શક્યો હોત!!!
           અને મને વિશ્વાસ છે કે મારી ભાવના અમર છે એમ લાગતું હતું કારણ
આ જાતની સ્થિતિ મારી આંખો સ્વપ્નામાં પાંચમી વાર જોઇ ચુકી હતી અને તેપણ
પરોઢના સમયે. કારણ જ્યારે જ્યારે આ સ્વપ્ન આવ્યુ ત્યારબાદ સવારના પાંચના
ટકોરાથી જાગીજવાયું હતું.
     કહેવત છે કે વહેલી પરોઢનું સ્વપ્ન સાચું જ પડે છે. શું મારે પણ??????

***************************************************

આગમન ઉર્મીબેનનુ.. Thursday, Apr 24 2008 

                     

આગમન ઉર્મીબેનનું….
                     ……આંગણે અમારે…..
તાઃ૨૪/૪/૨૦૦૮           હ્યુસ્ટનમાં…… પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

પધારો સરસ્વતીના સંતાન,
         પ્રેમે આવકારીએ ને હૈયા અમારા ખુબ હરખાય
                      જેની રચના અમારી કલમથી ના લખાય
                                 એવો હરખ કે જે શબ્દોથી ના કહેવાય.
પધારો પ્રેમ સ્વીકારી આજ,
         હ્યુસ્ટનના સર્જકો હરખાય ને મુખડા છે મલકાય
                     પ્રેમ સ્નેહ અમારો દઇશું મનથી તમને
                                 લેજો સ્વીકારી હૈયુ હરખાવી દેજો આજે.
પામવા પ્રેમ સર્જનહારોનો,
         મનડું હંમેશા થનગન થનગન થતું જાય
                    ઉર્મીબેન ઉપનામથી બેન પધાર્યા હ્યુસ્ટનમાં
                               આજે સાગર સર્જકોનો અહીં રહ્યો ઉભરાય.
આંગળી ઝાલી ઉર્મીબેન ની
        સાહિત્યસાગર તરવાનિકળ્યા પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
                  સ્નેહ ઉલેચવા આવ્યા ઓળખી અમારામન
                                ગુજરાતીથી ભરી દીધુ આ અમેરિકાવન.

————————————————————————–—————-
     આજે અમેરીકામાં ગુજરાતી ભાષાનો સાગર ભરનાર બેન કે જેને સાહિત્ય જગત
“ઉર્મીસાગર” ના પ્રખર નામથી ઓળખે છે તેઓ આજે હ્યુસ્ટનમાં પધાર્યા છે જે  ખુબ
જ આનંદનો પ્રસંગ હોઇ  આ લખાણ મારા તરફથી  યાદ રુપે અર્પણ.
લી.પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ તરફથી ભેંટ           તાઃ૨૪.૪.૨૦૦૮   ગુરુવાર
   
 

બંધન પ્રેમનુ Thursday, Apr 24 2008 

                          બંધન પ્રેમનુ
૨૪/૪/૨૦૦૮                               પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ભક્ત ને પ્રભુથી છે પ્રેમનુ બંધન,
                 માતાપિતાને સંતાનથી છે પ્રેમનુ બંધન
પતિને પત્નીથી છે પ્રેમનુ બંધન,
                            મિત્રને મિત્રનું છે પ્રેમનુ બંધન
ભાઇને બહેનનુ છે પ્રેમનુ બંધન,
                        શીષ્યથી ગુરુજીને છે પ્રેમનુ બંધન
માલીકથી પ્રાણીને છે પ્રેમનુ બંધન,
                       માયાને મમતામાં છે પ્રેમનુ બંધન
જલાબાપાથી પ્રદીપને છે પ્રેમનુ બંધન,
                           રાધાને કૃષ્ણથી છે પ્રેમનુ બંધન
લેખકને કૃતિથી છે પ્રેમનુ બંધન,
                        પ્રેમીને પ્રેમીકાથી છે પ્રેમનુ બંધન
પ્રેમ મળે પ્રેમથી જ્યાં છે પ્રેમનુ બંધન
                      હૈયે હેત ઉભરે છે જ્યાં પ્રેમનુ બંધન

***********************************************************

આંસુ Wednesday, Apr 23 2008 

                                 આંસુ
૨૩/૪/૨૦૦૮                                 પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

જ્ન્મ ધર્યો મેં જગમાં જ્યારે,પ્રેમ મળ્યો તો માનો ત્યારે
પાપાપગલી કરતો ચાલુ,આંગળી પકડવા હાથ હું ઝાલુ
નીત ઉઠીને મા શોધુ જ્યારે,  આંખમાં આવે આંસુ ત્યારે
                    આંસુની કીંમત ના અંકાય એતો અમુલ્ય કહેવાય

કૅડ સમો હુ આવ્યો મા ને, એકલો જા તો ભણવા કાજે
ખભે દફતરને પેન ખિસ્સામાં,જતો સ્કુલ દરરોજ રીક્ષામાં
આશીશ માગતો માબાપના, આંખમાં આવે આંસુ ત્યારે
                    આંસુની કીંમત ના અંકાય એતો અમુલ્ય કહેવાય

કોલેજના પાસ કર્યા ચાર વર્ષ,જાણે જીતી લીધુમેં સ્વર્ગ
પહેર્યા ટાઇ પેન્ટ ને શર્ટ,શોધુ નોકરી વિચારી તર્કવિતર્ક
ખભે હાથ માતાપિતા રાખે, આંખમાં આવે આંસુ ત્યારે
                    આંસુની કીંમત ના અંકાય એતો અમુલ્ય કહેવાય

આવી જીવન સંગીની જ્યારે, જીવન જીવવું શોભે ત્યારે
હૈયે હેત માબાપને ઉભરતું, ચરણે વંદન જ્યારે કરીએ
મા અમને બાથમાંલેતી જ્યારે,આંખમાં આવે આંસુ ત્યારે
                    આંસુની કીંમત ના અંકાય એતો અમુલ્ય કહેવાય.

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

પુષ્પ Tuesday, Apr 22 2008 

                  gulab.jpg              

                           પુષ્પ
૨૨/૪/૨૦૦૮                             પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ગુલાબ, મોગરો કે ચંપો, હજારી,પારીજાત કે બારમાસી
કેસુડાનાફુલકે સુર્યમુખીનાફુલ,સુગંધપામીથાયહૈયા ડુલ

પુષ્પ ગુચ્છ અર્પણ છે તેને, લાયકાત જગે મેળવી જેણે
પરમાત્માનો  લેવા  પ્રેમ, ભક્તો પુષ્પો  લાવે છે અનેક

જીવનસંગીની  બની પ્રદીપની, પુષ્પહારપહેરાવી રમા
સાહિત્યકારોના કીધા સન્માન, દીધાતેમને ફુલોના હાર

હાથે બાંધી ફુલડાના હાર,  મુજરો માણતા દીઠા જુવાન
સુગંધ સાથે પ્રેમ વધે, ને  મુરઝાતા દીલડા તુટે અજાણ

નેતાને વ્હાલા ફુલોના હાર, ના  જુએ એ દુશ્મનના વાર
રાજીવ ગાંધીનુ અકાળ મૃત્યું, ગળે હારનંખાવતા મેળવ્યુ

મોહ મેળવવા હાર ધરાતા, ને મુક્તિ દેવા પુષ્પ રખાતા
મૃત શરીરની પુષ્પપથારી,સુગંધ સાથે અહીં ભરીદેવાતી

કેવી કુદરતની અગણીત કૃપા, પામી પુષ્પ સૌ હરખાતા
મલે  પ્રેમથી પુષ્પ  એક, ના હારની કોઇ  જરુર જણાતી

સુગંધ પુષ્પની ક્ષણની સાથે,  હૈયે હેત રહે જગની સાથે
પ્રેમકરજો મેળવજોદીલથી,રહેજો દુર પુષ્પ પાંદડીઓથી.

ઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁ

 

 

સંસારની…. Sunday, Apr 20 2008 

                               સંસારની….
૨/૪/૨૦૦૮                                     પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સંસારની આ ઝંઝટથી કોઇ નથી  બચવાનું
સંસારની આ માયાથી કોઇ નથી  છુટવાનું
સંસારની આ વિટંમણામાંથીપાર તારે પડવાનું
સંસારની આ સરળતાને માણી તારે  જીવવાનું
સંસારની આ ઘટમાળમાં  ઘુંચાઇ તારે રહેવાનું
સંસારની આ પગડંડી પર  સૌને છે  ચાલવાનું
સંસારની આ શરુઆતમાં બાળક તારે બનવાનું
સંસારની આ પગથીપર જુવાનતારે છે થવાનું
સંસારની આ સાંકળમાં પતિપત્નિથી બંધાવાનું
સંસારની આ પતઝડમાં માબાપ તમારે થવાનુ
સંસારની  આ લપેટમા  મહેનત  તારે કરવાની
સંસારની આ સૃષ્ટિથીબચવાભક્તિતારેકરવાની
સંસારની આ સાકળથી કોઇ  નથી  બચવાનું

———-————————————–

લટક્યો Sunday, Apr 20 2008 

                     લટક્યો
૨૦/૪/૨૦૦૮                      પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

આંબા ડાળે વાંદરો લટક્યો
                       પાંદડા કુપળ ખાવા એ લટક્યો
તુટીડાળ ના ભોંયે પડવા લટક્યો
                 એકડાળથી બીજડાળજવાએ લટક્યો
પાંડદુ છોડી ફળ ખાવાને લટક્યો
                       ઉંધે માથે ના પડવાએ લટક્યો
જન્મ લઇ જીવ આ સંસાર લટક્યો
               મોટાપાના મોહમાં માન મોભે લટક્યો
ઉજ્વળ કરવા જીવનને અભ્યાસે લટક્યો
                માન અપમાનમાં અભિમાને લટક્યો
પતિ,પત્નિ,સંતાનથી માયાએ લટક્યો
                      અંતરને જોવા ભક્તિએ લટક્યો
ભક્તિના પગલા પામવા મંદીરે ભટક્યો
                  જીવ જલાસાંઇની સેવા એ અટક્યો

*******************************************

પ્રેમની ભક્તિ Saturday, Apr 19 2008 

                     પ્રેમની ભક્તિ
તાઃ૧૯-૪-૨૦૦૮                   પ્રદિપ બ્રહ્મભટ્ટ

પ્રેમની પિચકારી એ હૈયુ હરખાઇ જાય
       આંખોના અણસારમાં જીવન હોમાઇ જાય
સંબંધના સહવાસમાં સ્નેહ ઉભરાઇ જાય
        ભક્તિના  ગુમગાનમાં મુક્તિ મળી જાય
કુદરત કેરા પ્રેમમાં દુનીયા ભુલાઇ જાય
        સંસાર જેના આંગણે શ્રીહરિ વિસરી જાય
સગપણ સાચુ સ્નેહથી સૌને મળતું જાય
        વળગી ચાલે તેને જે જીવન હોમાઇ જાય
માયાજીવન કર્મતણા બંધનેચાલતુ જાય
        પ્રેમપ્રભુનો મળતાજીવનેમુક્તિમળી જાય
પ્રદીપરમારવિને પ્રેમ જલારામથી થાય
        અંતરમાંઆનંદઉભરાયનેપ્રેમમળતો જાય
નાચિંતા સંસારની જ્યાં ભક્તિ સાચી જાય
         વ્યાધિ નશ્વરદેહની મનથી નીકળી જાય
કુદરતની આઅકળલીલા જીવનેવળગીજાય
         માનવમહેરામણ જગમાંબધેપ્રસરી જાય

—————————————-
 

સ્વ.હિરાબાની યાદ Friday, Apr 18 2008 

                                                 

 જયશ્રી રામ                                            જયજલારામબાપા           

                              સ્વ.હિરાબાની યાદ

 ૧૫/૪/૨૦૦૮                                                   પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

 ગુરુવાર                                                           હ્યુસ્ટન

                                                   

જન્મ ધર્યો તમે વિરપુરમાં,ને પાવન  કર્યો આ જન્મ

જલાબાપાના વ્હાલા દિકરી,નેઅર્ધાગીની હર્ષદભાઇના

                  શ્રધ્ધાભક્તિ પ્રેમ મળે ત્યાં,ને ઉભરે સદાય હ્રદયે હેત

                  લાગણીમળતા મળીઅમને,ને મળ્યો  છે સાચો  સ્નેહ

ગુરુવાર જલાબાપાનેવ્હાલો,ને દીકરીએ  મુક્યો સંસાર

સાલ૨૦૦૮નીદસમી એપ્રીલ,ને મુક્તિ મળી આ દેહને

                  પવિત્ર પાવન જીવન જીવી,નેરાખેપ્રદીપ,રમા પરહેત

                  ક્યાંથીક્યાંઅમને લાવી દીધા,ને મળ્યા હ્યુસ્ટનમાંછેક

મુક્તિ મળી છે આદેહ થકી,ને છોડી ગયા નાશ્વંત દેહ

સ્નેહ સુગંધ પ્રસરાવીગયા,ને ઉભર્યા હૈયા સ્નેહેઅનેક

                   અગ્નીદાહ મળશે આજે,ને આનશ્વરદેહ પંચભુતેમળશે

                  વિલિન થશે જ્યારે આ દેહ, ને ભક્તિનો સથવારો છેક

લાગણી સંતાનોની મળશે,ને આનંદકિલ્લોલછે મુક્યા

સંતાનોના સંતાનને દીઠા,ને સફલ  બનાવ્યો  જન્મ

                   હૈયાઅમારા ભરાયા આજે ,આ દેહ અમને નહીં દીસે

                   આત્મા અજર અમરછે તેનો,મળે જલાબાપાનો સ્નેહ

                                                          ——————

              વીરપુર ગામના દિકરી પુ.હીરાબાએ તાઃ૧૦મી એપ્રિલ, ૨૦૦૮ને  

ગુરુવારના પવિત્ર દિવસે હ્યુસ્ટનમાં પુજ્ય શ્રી જલારામ બાપા ની સેવા

કરવા આ નશ્વર દેહે તેમના પતિ શ્રી હર્ષદભાઇતથા તેમના પુત્રના હસતા

ખેલતા સંસારનો ત્યાગ  કરી સ્વર્ગ તરફ પ્રયાણ કય્રું. તે પ્રસંગને યાદગીરી

રુપ ગણવા અમારા તરફથી ભેંટ.

 

પ્રદીપ તથા રમા બ્રહ્મભટ્ટ ના જય જલારામ સહિત પવિત્ર દેહને વંદન.

हम सफर Friday, Apr 18 2008 

                      हम सफर

हम सफर बनके चले तो जींदगी है खुशहाल
साथ तेरा जींदगी भरका हम कैसे रहे बेहाल
                              सजनीप्यार तेरा बेमीशाल
                                     जीसपे दीलमेरा हैकुरबान
अपनी नाकोइ सोच जीसपे दिलतेरा थोडाखचके
चाल तेरी जबभी देखु दील मेरा तब लगे डोले
                               महेंके जीवन मेरा आज
                                     संगे मेरे मेरा हो दिलदार
ना अपनी कोइ पहेचानथी भटक रहे थे हम
तुने दिलको थाम लीया साथी बने अब तुम
                             प्यारकी राह तुने दीखलायी
                                       मुस्कुरा रहा मेरा जीवन
तुने आकर मेरेजीवनकी दोर पकडली दीलसे
समजना पाया संसारीजीवन महेकरहाजोतुमसे
                               वक्त नही अब पास हीमेरे
                                        तेरे संगजीवन मेराजुडा

 

 

ँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँँ

 

It is so nice…. Thursday, Apr 17 2008 

………………………..It is so Nice….

January 1,1995…………………………Pradip Brahmbhatt

It is so nice, if I work for my Self
It is so nice, if I work for my Wife
It is so nice, if I work for my Kids
It is so nice, if I work for my Father
It is so nice, if I work for my Mother
It is so nice, if I work for my Brother
It is so nice, if I work for my Sister
It is so nice, if I work for my Relatives
It is so nice, if I work for my Neighbor
It is so nice, if I work for my Friends
It is so nice, if I work for Poor People
It is so nice, if I work for my Religion
It is so nice, if I work for Elder People
It is so nice, if I work for my Nation
It is so nice, if I do my best to Help
It is so nice, if I manage my wealth
If you do my favour, I will live for ever.

##############################################

 

દર્પણ Friday, Apr 4 2008 

                              દર્પણ
પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ                                       હ્યુસ્ટન

મુખડું મારું જોઇ દર્પણમાં,મનડું મનોમન મલકાતું
            કેવું મુખડું તેં બનાવ્યુ,વાનરમાંથી માનવનું
                                                            ……મુખડું મારું
મુખડા પરનો દાગ  જોઇને, ઝટપટ ધોવા જાતો
            મનનો મેલ કદીના ધોતો,શોધુ એક કિનારો
                                                            ……મુખડું મારું
દર્પણ એ તો દેતો ચહેરો,જેવો દીધો જગ તાતે
           ઓઘરાળા મોંપર તારે જોવોચાંદની જેવોચહેરો
                                                            ……મુખડું મારું
પરદીપબનીશ તોપ્રકાશમાં તુંપામીશ ચહેરો સુરજનો
         દર્પણ એતો છાપ તમારી,જે દીધી તેવી દેખાશે
                                                            ……મુખડું મારુ
માત્ર એકલા દાગને ધોવા,પાણી નથી તુ પામવાનો
સકળ જગતનો નિયમ એક,જેવોતુતેવુ જગ તને છેભાસે
                                                            ….. મુખડું મારું

==============================================

દિવાળી Friday, Apr 4 2008 

શુભ                         દિવાળી                     લાભ
    એક અનોખો તહેવાર              પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ફટફટ કરતા ફટાકડા ભઇ,ફુટી રહ્યા  છે ચારેકોર
ચમમ કરતી ફરતી ચકરડી,કોઠી વેરે તારલીયા ચારેકોર

ફટાકડાની જોડ મળીને કરે ધમાધમ છે  આજે
સુરસુરીયુ થઇ સરકી જાતું  હવાઇ ગયેલુ લાગે
તારામંડળ ચમકે  જાણે ચમકી રહ્યા છે  આભે
ચાંદા જેવી ચાંદની દેતી વીજળી તારની વાટે
                                             ……….ફટફટ કરતાં

ઝુમુમુ કરતી  હવાઇ  ઉડીને વાદળમાં  છુપાતી
મનમળેલાહૈયે આજે હ્યુસ્ટનમાં માણે સૌ દિવાળી
લક્ષ્મીપુંજન કરતા સૌ જન પામવા માની કૃપા
હનુમાનજીની પુંજા કરીને પિત્રુજનના માગે કલ્યાણ
                                               ……..ફટફટ કરતાં

અનંત એવા આભમાં  જાણે તારા વહેવા લાગે
ટેટા ટેટી બોમ્બ ફુટીને  જગે આપે અનેક ધડાકા
તારામંડળ હાથમાં લઇનેબાળકો સૌ રહયાનાચી
આનંદ સૌને  હૈયે દીસે  પ્રદીપ રહ્યો  છે માણી
                                              ……..ફટફટ કરતાં

દીવાળી પછી દેવદીવાળી,વરસે વરસે આવે
ઉંમર ના ધટવાની આપણી વરસવરસેવધતી
તોય રહે આ જીવનની માયા દાડે દાડે વધતી
છુટીજશે આ ધરતી ક્યારે કોઇ નથી કહી શકતું
                                              ……..ફટફટ કરતાં

*********************************************

 

ભલે પધાર્યા Thursday, Apr 3 2008 

                 ભલે પધાર્યા
તાઃ૩/૪/૦૮                    પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ્

મનગમતી માયા મળે, ને અંતરે ઉભરે હેત
જોતાં જીભલડી ના ઉપડે, મનડુ હરખે એમ

બારણું  ખોલતા વરસી રહે, ફુલછાબના ફુલ
આગમન સ્વીકારતા અહીં, હૈયા થાયછે ડુલ

સન્માન પામેલા અતિથીઓ ખુશહાલ દેખાય
લેખ, કવિતાના સર્જકો, આજે આનંદે હરખાય

દીર્ઘાયુભાઇ બારણે રહી આવકારો દેતા જાય
સ્મીતાબેનતો સ્મીત સાથે પાણી પાતા જાય

ફતેહઅલી દીઠા હરખાતા,પેન કાગળનીસાથે
દીપકભાઇને આવતાદીઠા,વિજયભાઇની હારે

કોણઆવ્યુ નેકોણના આવ્યુ,સમજ મને નાઆવે
પ્રદીપ મારું નામ છે,પણ તોય ના દીપું આજે

પ્રેમેપધાર્યા મિટીંગમાંઆજે,ફરી પધારજો પ્રેમે
હેત ભરેલા હૈયે ફરી કહીશું, ભલે પધાર્યા આજે

ઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁ

 ગુજરાતી સાહિત્ય સરીતા,હ્યુસ્ટનના સર્જકોની મિટીંગમાં મને જવાની તક શ્રી વિજયભાઇની
સલાહથી મળી અને તેમાં તાઃ૬/૪/૦૮ ના રોજ હાજર રહેવાના આનંદમાં આ રચના કરી છે
જે મારી સમજ પ્રમાણે છે. છતાં કોઇ ક્ષતી હોય તો મનુષ્ય હોઇ માફીને પાત્ર છુ.

લી.પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
     હ્યુસ્ટન.

શું કરું ?? Wednesday, Apr 2 2008 

                         શું કરું ??
૨/૪/૨૦૦૮                          પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

હૈયામાં હેત નહીં
મનમાં વિશ્વાસ નહીં
જીવનમાં ઉજાસ નહીં
કામમાં લગાવ નહીં…..તો શું કરું

ગાડીમાં પેટ્રોલ નહીં
દીવામાં તેલ નહીં
ઘરમાં વિજળી નહીં
વ્હીલમાં હવા નહીં……તો શું કરું

પાકીટમાં પૈસા નહીં
જીભને લગામ નહીં
ખેતરમાં પાણી નહીં
તાળાની ચાવી નહીં…..તો શું કરું

ચશ્મામાં કાચ નહીં
પંખીને પાંખો નહીં
ભક્તિમાં શ્રધ્ધા નહીં
સંતોમાં જ્ઞાન નહીં……તો શું કરું

આંખોમાં તેજ નહીં
બાહુમાં તાકાત નહીં
મિત્રોમાં સ્નેહ નહીં
દુઃખમાં લાગણી નહીં….તો શું કરું.

???????????????????????????????????????????????

ભુલશો નહીં Tuesday, Apr 1 2008 

                                 ભુલશો નહીં
૧ એપ્રીલ ૦૮             
મંગળવાર                 પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ભુલો ભલે બીજુ બધું,પાકીટને  ભુલશો નહીં
                    અગણિત છે ઉપકાર,જ્યાં સુધી સાચવશો અહીં

પાકીટના ખાના મહીં, ડૉલર શોભતાછે દીઠા
                    એકએક ડૉલર ગણતા રહી,દસપંદર થયા અહીં

બીજા ખાનામાં જોતાં ભઇ,ડ્રાયવર લાયસન્સ છે દીસે
                કાર ચલાવતાપહેલા અહીં,હંમેશા જોઇએસાથે ભઇ

પૈસો મારો પરમેશ્વર,બેંક કાર્ડ જોતાં લાગે અહીં
                   નામ ગામને પુછે ન કોઇ,જોતાં બેંકમાં પૈસા ભઇ

ક્રેડીટ કાર્ડની જોતાં સૌ,ના જુએ લાયકાત અહીં
                  બેંકના નાણા વાપરો ખોબે,ભલે બનો નાદાર તમે

મમડેડની જોબ ચાલતી,ને સવારસાંજ પડે વહેલી
       સંતાનના ના કોઇતાલ જીવનમાં એકલાહાથે થતીપહેલી

લાગણી અન્યોઅન્યની અહીં,મળતાં આનંદે હરખાય
                  ઘેર પહોંચી જતાં અહીં,માનવ જીવન છે બદલાય

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$