ભીખ Friday, Jun 6 2008

                               ભીખ

તાઃ૬/૬/૨૦૦૮                         પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સૂષ્ટિની છે અકળ લીલા ના જગમાં સમજે કોઇ
           દાન દે પૈસાનું ને માને જગમાં હું જગતનો દાની
વાણીની ના કીંમત જગે અભિમાનમાં વહ્યા કરે
          ભીખ મળી છે દાનવીરને ના જગે કોઇએ છે જાણી
ભીખ માગતો હું પ્રભુથી,કરજો આત્માનુ કલ્યાણ
           સંત સમાગમ શોધતો, હું કાયમ ભક્તિ કરવા કાજ
દાન દેવા ઉભેલ દાનવીર,ક્યાંથી લાવ્યો આ મુડી
           ચુસી લીધા ગરીબ  ગુરબા, ને બેંકથી લીધી ભીખ
નીતિ ને જ્યાં મુકી બાજુએ,ત્યાં ભરી તિજોરી પૈસે
          લોન બેંકથી મેળવી લીધી ત્યાં બની બેઠોએ તાત
ભીખ જગતમાં સૌમાગે છે માગવાની છે રીતઅનેક
           ભક્તો માગે ભીખ પ્રભુથી ને માણસ માગે તમથી
અજ્ઞાની ના ભંડાર ભરેલા ના પડે જગમાંતેની ખોટ
          મુક્તિ મળતાજીવને નાલઇ ફરવું પડે જેમાગે ભીખ

???????????????????????????????????????????????

One Response »

 

ઉગતી ઉષાએ Friday, Jun 6 2008

                  ઉગતી ઉષાએ

ટમટમતા આ તારલીયા તો ત્યજી ગયા આકાશને
માનવ મનને,  સર્જન કાજે,  પ્રેરે નવા પ્રભાતને
                                                ….ટમટમતા આ
ઉગતા સુરજની સાક્ષીએ…(૨)  મળતા મનડા રોજે રોજ
વહેતી ધારા ઝરણાની…(૨)   ને કલરવ કરતા હૈયા થોક
તાત જગતનો પ્રેરે માનવને સોનેરી કિરણો સુરજના છેક.
                                                       ….ટમટમતા આ
વાદળ હાલ્યા લેવા વિસામો.(૨)સાંજે આવે તાજામાજા
મોર ટહુકો દેતો જાય….(૨)ને કોયલ કુહુ કુહુ છે કરતી
એક તરસ છે માનવ હૈયે, વરસે જગમા  અમૃતધારા
                                                     …..ટમટમતા આ
લીલા તારી કળી શકુના.(૨)મનથી તારુ રટણ કરુ હુ
પામર મારો દેહ ભલે આ.(૨)પ્રેમથી પ્રભુનમન કરુ હુ
અંતે આવજો લેવા કાજે , દેહ પડે જ્યા ધરતી કાજે
                                                      ….ટમટમતા આ
              xxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

                                                                    

No Responses »

 

ઇર્ષાસ્નેહ Tuesday, May 27 2008

                       ઇર્ષાસ્નેહ

૨૭/૫/૨૦૦૮                       પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સાગરમાં એક ઝેરનું ટીપું, લે જીવો છે અનેક
          ના જુએ તે પ્રાણી માનવ, મિથ્યા બનાવે છેક
અમૃતની જો મીઠી બુંદને,વહેતી કરી દો એક
         પ્રાણી માત્રના જીવન સ્પંદન,સદા મહેંકે અનેક
સ્નેહ પ્રેમની જ્વાળા પ્રકટે,અખંડ માનવ દેહે
         ઉજ્વળજીવન પાવનજીવ જ્યોતસુવાસની સોહે
ખોલતા ઇર્ષાનોપટારો ,અનંત જીવોઅટવાશે
         ના આરો કોઇ રહેશે,જ્યાં સાગર ઝેર તમને દેશે
સ્નેહસમેટશો પામશોપ્રેમ,દ્વેશઇર્ષા છુટશેઅનેક
         સાર્થક જીવનસાર્થક જન્મ,નહીંમળે ફરી આ નર્ક
ઇર્ષાનો તો સાગર છે, જગતમાં વ્યાપો છેક
        સ્નેહનું બીદુંએકમળે પાવનજીવન તેમાં ના મેખ
લાગણી મનમાં થાય ઘણી,ને ઉભરાથાયઅનેક
        પ્રેમ જોસાચાદિલથી હશેનહીં દુશ્મન જગમાંએક
માનવીની માનવતામાં છે જીદગીનીથોડીઝંઝટ
        પાર પ્રેમથી પડી જશો, છોડજો ઇર્ષા કરજો સ્નેહ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

No Responses »

 

હાથની કરામત Thursday, May 8 2008

                             હાથની કરામત

તાઃ૧૪/૪/૨૦૦૭                              પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

 

એક હાથને સાથ મળે બીજા હાથનો

                                તો જગતમાં કામ સફળ સર્જાય

મળે જીવનમાં હાથ થી હાથ વધારે

                                રળિયામણા ઝાઝા હાથ કહેવાય.

 

એક એકની લાગણી જગમાં, કામ કંઇક કરી જાય

મળે એક થી જ્યારે અનેક, વણ કલ્પ્યુ બની જાય

                                       એવી સૃષ્ટિ જગમાં સર્જાય.

એક એકને છોડી જગમાં,જ્યાં બેનો થાય સથવાર

આવે વ્યાધી મળેઉપાધી,સંકટ જીવનમાંમળીજાય

                                        એવી જીંદગી છે બદલાય.

બે બે કરતાં જ્યાં મળે ત્રીજો,ત્યાં ત્રણ ત્રેખડ થાય

ના કામ ઉકલે,નામલે રસ્તો, મુઝવણ વધતીજાય

                                          વ્યાકુળ મનડું થતું જાય..

બેત્રણ કરતાંમળેજ્યાં ચોથો,ચંડાળ ચોકડી થાય

એક અકળાય, બીજો બબડે, ત્યાંત્રીજો ત્રેવડ શોધે

                                            ત્યાં ચોથો છટકી જાય.

પાંચની વાત જ્યાં આવે ,પંચ પરમેશ્વર કહેવાય

કોઇ નિર્ણયખોટો નાઆવે,કારણ પાંચેઆપે ન્યાય

                                          સાચો નિર્ણય છે લેવાય.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

One Response »

 

આંસુ Wednesday, Apr 23 2008

                                 આંસુ
૨૩/૪/૨૦૦૮                                 પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

જ્ન્મ ધર્યો મેં જગમાં જ્યારે,પ્રેમ મળ્યો તો માનો ત્યારે
પાપાપગલી કરતો ચાલુ,આંગળી પકડવા હાથ હું ઝાલુ
નીત ઉઠીને મા શોધુ જ્યારે,  આંખમાં આવે આંસુ ત્યારે
                    આંસુની કીંમત ના અંકાય એતો અમુલ્ય કહેવાય

કૅડ સમો હુ આવ્યો મા ને, એકલો જા તો ભણવા કાજે
ખભે દફતરને પેન ખિસ્સામાં,જતો સ્કુલ દરરોજ રીક્ષામાં
આશીશ માગતો માબાપના, આંખમાં આવે આંસુ ત્યારે
                    આંસુની કીંમત ના અંકાય એતો અમુલ્ય કહેવાય

કોલેજના પાસ કર્યા ચાર વર્ષ,જાણે જીતી લીધુમેં સ્વર્ગ
પહેર્યા ટાઇ પેન્ટ ને શર્ટ,શોધુ નોકરી વિચારી તર્કવિતર્ક
ખભે હાથ માતાપિતા રાખે, આંખમાં આવે આંસુ ત્યારે
                    આંસુની કીંમત ના અંકાય એતો અમુલ્ય કહેવાય

આવી જીવન સંગીની જ્યારે, જીવન જીવવું શોભે ત્યારે
હૈયે હેત માબાપને ઉભરતું, ચરણે વંદન જ્યારે કરીએ
મા અમને બાથમાંલેતી જ્યારે,આંખમાં આવે આંસુ ત્યારે
                    આંસુની કીંમત ના અંકાય એતો અમુલ્ય કહેવાય.

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

2 Responses »

 

સંબંધ અમારો….એવો Monday, Dec 17 2007

સંબંધ અમારો……એવો                   

                    સંબંધ અમારો……એવો

                                                                              જગને જાણવા જેવો.

                                                                         પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
સંબંધ અમારો એવો
              ડાળને પાંદડાં જેવો.             
                            કાંટાને  ગુલાબ જેવો
                                           સુખડ ને સુગંધ જેવો
                                                             જ્યોતને દીવા જેવો.
સંબંધ અમારો એવો
               માબાપને બાળક જેવો
                             હાથને આંગળા જેવો
                                            આંખને દ્રષ્ટિ જેવો
                                                            પંખીને પાંખ જેવો.
 સંબંધ અમારો એવો
                જીવને શીવ જેવો                 
                              દેહને જીવ જેવો
                                           સંગીતને સરગમ જેવો
                                                         કલમને કાગળ જેવો.
સંબંધ અમારો એવો
             શ્રધ્ધાને ભક્તિ જેવો
                         ભક્તિને કૃપા જેવો
                                      મકાનને પાયા જેવો
                                                        આકાશને પાતાળ જેવો.
સંબંધ અમારો એવો
             રાધાને કૃષ્ણ જેવો
                          જલાને રામ જેવો
                                         સાંઇને શ્યામ જેવો
                                                            જીવને શીવ જેવો.
અને અંતે       

         સંબંધ અમારો એવો,   ગુજરાતને ગુજરાતી જેવો.         

 ——————-xxxxxxxxxxxx——————–
                               

No Responses »

 

ભવસાગર Sunday, Sep 30 2007

                        ભવસાગર
તાઃ૨૨/૭/૧૯૮૨      આણંદ     પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
 
કોઇ નથી અહીં તારું,
                        આ ભવસાગરમાં
                                            કોઇ નથી અહીં તારું.

જગની માયા કાયાને વળગી,
                         કોટી કરો રે ઉપાય;
જોઇ જગતની મિથ્યા લીલા,
                                    માણી રહ્યા નરનાર.
                                        ……….આ ભવસાગરમાં.

કાચી માટીની કથળેલી કાયા,
                              ક્યારે કરમાઇ જાય;
કોઇ ના સાથે કોઇ ના સંગે.
                              એકલ સૌ જગમાંય.
                                       ……….આ ભવસાગરમાં.

સાચી તારી સ્નેહ ભરેલ,
                             પ્રેમની જ્યોત જલે;
પરદીપ બનશે આજગમાંહી,
                             પાવક પ્રેમનો સંગ.
                                         ………આ ભવસાગરમાં.

 ઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁઁ

No Responses »

 

રે મનડા Sunday, Sep 30 2007

                        રે મનડા

તાઃ૩૦/૫/૧૯૭૭               પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

કેમ કરીને હુ વિસારું મનના આ એંધાણ
તનડાને સંભારુ,લાગેસૌની છે ઓળખાણ.
                                                ……….કેમ કરીને.

કાયા કાયા કંચન કેરી માયાનો નહીં પાર
સુખદુઃખ ઝંઝટ જીવતા જોઇ..(૨)
                        કર્મનો છે અણસાર ….કેમ કરીને.

મર્મકર્મનો ક્યાં જાણુંના,પ્રેમદીસે નહીંક્યાંય
તારું મારું કોઇ નહીં વ્હાલું…(૨)
                        જગની ચિંતા છોડ …..કેમ કરીને.

 ————————-

No Responses »

 

મનોમંથન. Sunday, Sep 2 2007

                        મનોમંથન
તાઃ૧૨/૫/૧૯૯૭.                   પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સાચી શ્રધ્ધા,સાચી ભક્તિ,
              જીવન જીવવા કાજે મળતી
સાચી સેવા કરી લેવા
                    જીવન કેરા ફેરા લેતી.
                                                    ….સાચી શ્રધ્ધા.

મનમંદીરને સદાય ઉજ્વળ,
                          રાખી મનમાં શિતળ નિર્ણય
પરોપકારની વહેતી ગંગા
                          નિશદીન ઝંખે જીવન સંગે.
                                                    ….સાચી શ્રધ્ધા.

કર્મ મર્મને જાણી વિરલ
                         વર્તે છે નીશદીન એ જીવન
સદાચારની શીતળ શ્રેણી
                         કદી ન અટકે હૈયે તેને
                                                    …..સાચી શ્રધ્ધા.

દીપ બનીને નીત પ્રકાશે,
                        હૈયે હેત ભરીને અર્પે;
ભાવિ જીવન અર્પણ તેને,
                        જીવન જેના સંગે ચાલે.
                                                    …..સાચી શ્રધ્ધા.

                   +++++++++++++

No Responses »

 

કોઇ નથી મારું Friday, Aug 31 2007

                           કોઇ નથી મારું
તાઃ૨૭/૪/૧૯૭૫                         પ્રદીપ બહ્મભટ્ટ

જગતમાં કોઇ નથી મારું ભાઇ,કોઇ નથી મારું
જગતમાં કોઇ નથી તારું ભાઇ,કોઇ નથી તારું
સુખદુઃખની આ ઝંઝટ આવી,
                         કર્મની ગત કોણે જાણી…જગતમાં

માની મમતા પ્યાર પિતાનો
                        ભુલાય શાને એકેય વાર
મને મળ્યું મન માગ્યું જ્યારે
                       વિસરાયો આ જગતનો તાત
ભુલ્યો ભલે હું તને વિસારી
                        મારી નિંદર કોણે જાણી…જગતમાં

કદર ક્યાંથી વિશ્વે થશે
                       કાયા શુધ્ધ રહેતી નથી
માનતા મારું જે કહ્યું મેં
                       પારકુ થઇ ચુક્યું છે
કદી મારું માન્યું નથી મેં
                         કદી કહ્યું નથી મેં મારૂ…જગતમાં

                   ###############

No Responses »

 

વિદાય Sunday, Aug 12 2007

                              વિદાય                         પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

કાજળ જેવી કાળી આંખો  તોય  ઉઘડે નહીં આ  નૈન
ટપકટપક ટપકી રહેલા લાગે  સાવનભાદોનાઆ વ્હેણ

તનથી જેમ ના હ્રદય નીકળે મનથીના નીકળે વિચાર
કેમ કરી આ વસમી  વેળા સહન  થશે તમ સંગ વિના

હાથ ન ઉપડે વિદાય દેવા  અને શિશ ના ઉપડે મારું
લાગે  હૈયું  રડવા  જ્યારે  રોકી  શકું  ના આંસુ   ત્યારે

એવી ઘડી હું ત્યજવા ચાહું દુર મુજથી થોડા ના જાયે
મનમા રાખી સ્મરણ પ્રભુનું વિનવું જલ્દી પાછા આવે

ભ્રમણ કરીને થાકવા આવ્યો  મળ્યો  તારો સથવારો
હવે પ્રદીપ ના ખોવા ચાહે મળેલ તારો અનંતસહારો

બાળક મારા  હૈયે રાખી  જીવન  જીવું તમ  સંગે  હું
રવિ,દિપલ તોઆંખનીકીકી જ્યોત રમા થઈપ્રકાશે

જીવન ઉજ્વળ જીવી રહ્યો તો આવી ક્યાંઆ વિદાય
ગણી રહ્યો  હું  દિવસો  આજે  આગમન  ક્યારે  થાશે

વિદાય ત્યારે વસમી લાગે અંતરમાં અકળામણ થાય
શબ્દ મળે ના  વાચા કાજે   વિદાય મનને   છે   લાગે

અનંતનાઓવારેઆવી નીરખી જીવન મનડું છેમલકાય
નાવડી મારી સ્થિર પાણીમાં ધીમી છે  ચાલતી દેખાય

મસ્તમઝાના દિવસો માણતા જીવનસાગર પણ હરખાય
વિદાય કેરું મોજુ  આવતા હાથ હલેસા પકડવાને  જાય

હાલમ ડોલમ જીવનનૈયા અમારી ડગમગ ડગમગ થાય
થશેશાંત એજીવનનૈયા વિદાપ જ્યારે આગમનમાં ફરીજાય.

               —–૦૦૦૦૦૦૦૦૦૦——

No Responses »

 

सात संबंध Friday, Aug 3 2007

२२/५/१९८७         सात संबंध       प्रदीप ब्रह्मभट्ट

जींदगी की राह पर, हमे आज चलना  है,
हो सके तो साथी बनकर साथ निभाना है.
                                                    ..जींदगी की राह पर
एक हमारी नेकी है जिसे जीवनमे अपनाया है,
आगे जाकर खुद ही मंझील पहुच तो जाना है.
                                                     ..जींदगी की राह पर
दो हमारेसच्चे साथी जीसका साथ कदी ना छुटे,
आ गयेजो ये हमारी बाहोमे कोई कभी ना छुटे.
                                                     ..जींदगी की राह पर
तीन काम है हमको करने सच्ची राहपे चलके,
झुठ ना बोले बुरा ना देखे सत्यका ले सहारा.
                                                     ..जींदगी की राह पर
चार हमारी मांग है प्यारसे खाने दो हमे जीने दो,
सच्चा न्याय मिले तो ये प्यारकी ज्योत सदाजले.
                                                     ..जींदगी की राह पर
पांच हमारे कर्म है जो सन्मार्गो  से भरे रहे,
पंचकर्म है जग में महान ऐसे जीवनको सलाम.
                                                     ..जींदगी की राह पर
छह हमरे बंधन है मातापिताका जन्मसे नाता,
भाई-बहेनका कर्म से नाता बेटा-बेटीसे रुहाई.
                                                      ..जींदगी की राह पर.
सातवा बंधन जन्मोजन्मका सात फेरेमे कह जाये.
सच्चे प्यारका ये बंधन मुक्तिका जन्मोसे देता आये 
                                                      ..जींदगी की राह पर.
                     ०००००००००००००००

One Response »

 

મમતા Wednesday, May 9 2007

 પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ               મમતા             ૪-૩-૧૯૯૯

માયાવી સંસાર જગતમાં, સ્નેહ બધે છે ભાસે
      એકએક  તાંતણાને  તાંણો  મમતા  સૌ માં લાગે.
                                                                 ….માયાવી સંસાર
સંસાર થકી આ સકળ જગતને પામવાને નીકળ્યા આજે
ઘડી-બેઘડી મનમાં લાગે  સગાં સૌ છે  આપણી  સાથે
પણ આ માનવ જીવનમાં કાયાને વળગી રહી છે માયા
આજકાલ  કરતાં વરસોથી અળગી ના મમતાની છાયા
                                                                 ….માયાવી સંસાર
અકળ જગતમાં જીવમાત્રને ક્યાંથી વળગી માયામમતા
ના કોઇ તેનાથી રહી શક્યા આ ભવમાં તેનાથી અળગા
મળેલ હૈયા હેત ભરેલ  જીવનજીવી સદા વરસાવે સ્નેહ
પ્રદીપ બને તો મમતા છુટે ને  જીવનમાં કોઇ  કુનેહ.
                                                                ….માયાવી સંસાર
લઘરવઘર  આ જીવન  પગથી  સુખ સંસારની ભાસે
કેમ કરીને  પ્રેમ મેળવવા  જીવડાં  મનથી  વાંછે
ના વળગી રહેશે ન વળગશે એતો અંતે વિસરાઇ જાશે
મિથ્યા માયા,મમતા મિથ્યા,મિથ્યા જગત આ લાગે.
                                                           …માયાવી સંસાર
                   ———

No Responses »

 

સાતવાર Sunday, May 6 2007

                                            સાતવાર

મે ૧૧,૨૦૦૬                                                               પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સાતવારની સરળ વાત ભાઈ,ના તેમાં કોઈદ્વીધા ભઈ,
                      સોમવાર ને મંગળવાર, બુધવાર ને ગુરુવાર,
                                શુક્રવાર ને શનિવાર, અને અંતે આવે રવિવાર.
                                                               ……ભઈ અંતે આવે રવિવાર

અકળ જગતમાં માનવી જન્મે, સાતવારના વારે એક,
              જગતપિતાની લીલા એવી, મૃત્યુ પામે સાતવારના વારે એક.
                                                              ……ભઈ સાતવારના વારે એક

ના માયા ના મોહ પ્રભુને,અર્પણ સૌ જગતના જીવોને,
             ખેલ જગતનો હાથમાં તેના, તોય ના દીઠા પરમેશ્વરને.
                                                          ….ભઈ તોય ના દીઠા પરમેશ્વરને

કોણ કોનું ને કોણ મારું, જન્મની સાથે મને મળે,
              મૃત્યુ મળતાં જગમાં જીવને, કોઈ સંબંધ રહે નહીં.
                                                            ……..ભઈ કોઈ સંબંધ રહે નહીં

દેહ પડ્યો આ પૃથ્વી પર ,સગા સૌ વિદાય કરે,
              મળશે પંચભુતમાં ત્યારે,સગા સૌ વિસરી જશે.
                                                            ……ભઈ સગા સૌ વિસરી જશે.

જન્મદાતા ને દુઃખ હરતાં,પરમ કૃપાળુ  પરમાત્મા,
             આત્માતારો અમર થાશે, પ્રદીપ બની જો જીવી જશે.
                                                        ….તું પ્રદીપ બની જો જીવી જશે.

પળમાં સૌ તમને નમશે, જો પ્રેમ પ્રભુ પ્રત્યે હશે,
              જન્મ મરણના આ બંધનમાંથી,પ્રભુ તમને મુક્ત કરશે.
                                                           ….ભઈ પ્રભુ તમને મુક્ત કરશે.

                                    ————

No Responses »

 

સન્માન Wednesday, Apr 25 2007

સન્માન – પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ                   13  08  2006

માગે એ ન મળતું કદીયે, ભલેને જીવન આખું પુરું થાય
મળતું એને શોભે જેને, વર્તનથી ઉજવળ જીવન બનતું જાય…માગે એ ન

માનવી માગે ભેખ ભલેને, મળતી ન એને જીવન એળે જાય
કર્મ ભલે પરદુ:ખે કરતો, નીશદીન પરસેવે છોને ન્હાય.
એક તણખલું સ્નેહથી આપે જીવન આખું એ તરી જાય
એના મનડાં હરખી હરખી જાય, એને હૈયે હરખ હરખના માય..માગે એ ન

સજ્જનતાના સોપાન ચઢે જે, મળતા માનને રોકી જગમાં
સ્નેહતણા આઈને આવી, તનડાં સ્વચ્છ થતાં એ નીરખે
ગુર્જર સુણી પોકાર કરે એ જાણે દેહમાં જીવ વસે.
પરમાત્માનો પોકાર સુણે જે સન્માન સાચું જગમાં પામે તે….માગે એ ન.

માનવ મનને સંતાપ થતો મેળવી સંતોષ કરેલા કર્મ નો
પ્રદીપ મનમાં મુંઝાય આજે, પર ઉપકારને હું વળગી રહું
સંસાર વિંટમણામાં હું વિટાતોં બની તણખલું હું પડું.
બનુ સહારો જ્યારે કોઈનો સન્માન સાર્થક પામુ હું ….માગે એ ન….

સારુ નરસું ભલે જગતમાં માનવી વચ્ચે ફર્યા કરે
કર્મ તણા આ અતુટ બંધને સૃષ્ટિ આખી સર્જાયા કરે
કેવી આ કુદરતની લીલા માનવ જન્મો ધર્યા કરે
સૃષ્ટિનો સંહાર થતાં અવતાર પરમાત્મા ધારણ કરે.….માગે એ ન….

ભલે આ માયા જગમાં ફર્યા કરે. કુદરત લીલા કર્યા કરે
માનવ મનડાં શરણું શોધે જીવન પુષ્પ તણું છે દીસે
ચોમેર સુવાસ પ્રસરી રહે, મહેંકી રહે જીવન સારું
ધન્ય જીવન બની રહે, સાર્થક માનવદેહે છે સન્માન મળે….માગે એ ન….

નિર્મળ જળમાં તરંગ દીસે જીવન ઊજવળ તેવું છે દીસે
કર્મતણા વ્યવહારમાં સંગે પરમાત્માનો સહવાસ મળે
માનવ એવા સંગને શોધે માન મોભો જેને છે શોભે
આત્માના ઉદગારને પામી, ઉજવળ જીવન કરવાને તરસે….માગે એ ન

http://rdgujarati.wordpress.com/2006/08/13/kaavya-sanchary3/

No Responses »

 

કાલ કોણે ભઈ દીઠી Wednesday, Apr 18 2007

                                      કાલ કોણે ભઈ દીઠી
જુન ૧૯૯૯

મળી ગયા સૌ સ્નેહીજ્નોને હરખે નિરખી,  હેમખેમની વાત તો સૌએ કીધી
આજે મળ્યા છે હેયેહેયા મનમળેલા માને,જગજાણે છે કાલકોણે ભઈ દીઠી.

અમરપ્રેમના સ્વપ્ના જોતા પ્રેમમાં ખુપી જાતા,મનમંદીરમાં છબીક્યારની છુપી
રાજારાણી,માતાપિતા ને સગાસ્નેહીને,ખ્યાલ છે સૌને કાલકોણે ભઈ દીઠી.

સનમ તમો છો જનમ તમો  સંગ, સ્વપ્ના  રાતદીવસ એ જોતી
ક્યાંથી જાણે  ક્ષણભંગુર જીવનનું અંતિમટાણું,કાલકોણે ભઈ દીઠી.

દીપ તમો છો ‘પરદીપ‘બનો તો, ગુજરાતી સમાજ છે ઉઠે દીપી
મળે પ્રેમ ને હાથમાં હાથ તો,  ખુશહાલીની  કાલ અમે ભઈ દીઠી.

દીપલ દીપે અને રવિ પ્રકાશે,રમા અમો સંગ પ્રેમભક્તિથી રહેતી
પરમ પ્રેમની ભક્તિસંગે ધુપ જલે છે,તેથી અતિઆનંદી કાલ અમે ભઈ દીઠી
                     ———–
 

No Responses »

 

ઉગતી ઉષાએ Friday, Apr 6 2007

                             ઉગતી ઉષાએ

ટમટમતા આ તારલીયા તો,  ત્યજી ગયા આકાશને

માનવ મનને  સર્જન કાજે ,પ્રેરે નવા પ્રભાતને,                                                                                                                 …..ટમટમતા આ  

 ઉગતા સુરજની સાક્ષીએ.(૨),મળતા મનડા રોજે રોજ;

વહેતી ધારા ઝરણાની.(૨),ને કલરવ કરતા હૈયા થોક;

 તાત જગતનો પ્રેરે માનવને,સોનેરી કિરણો સુરજના છેક.

                                                                      …..ટમટમતા આ

 વાદળ હાલ્યા લેવા વિસામો.(૨)સાંજે આવે તાજામાજા;

 મોર ટહુકો દેતો જાય.(૨)  ને કોયલ કુહુકુહુ છે કરતી;

 એક તરસ છે માનવ હૈયે , વરસે જગમા  અમૃતધારા.

                                                                   …..ટમટમતા આ

 લીલા તારી કળી શકુના.(૨)મનથી તારુ રટણ કરુ હુ;

 પામર મારો દેહ ભલે આ.(૨)પ્રેમથી પ્રભુ નમન કરુ હુ;

 અંતે આવજો લેવા કાજે,  આ દેહ પડે જ્યા ધરતી કાજે.

                                                                  …..ટમટમતા આ

                      xxxxxxxxxxxxxxxxxx

One Response »