પધારો પ્રાણ પ્યારા


                 પધારો પ્રાણ પ્યારા આચાર્ય મહારાજશ્રી

                                      tej.jpg

   પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ                                                 તાઃ૯ મી માર્ચ ૨૦૦૦       

    પધારો અવનીધર અવતાર તમને વંદન વારંવારં                                  
                         તમારા ચરણે પાવન થાય અમારું રુડું હ્યુસ્ટન ગામ.                      
   સ્વામિનારાયણના સ્મરણ માત્રથી ભવોભવના ત્રાસ મટે છે                          
                     મોક્ષ તણા તો દ્વાર ખુલે છે ને જીવલડાને પ્રાણ મળે છે.                      
  સુરજ જેવું મુખ પ્રકાશિત તેજ તણા પુંજ તમો છો            
   નામ ગુણ સૌ તમમાં પામ્યા તેથી આપ તેજેન્દ્રપ્રસાદ ઓળખાયા.                       
  પગલાં પડે ત્યા સૃષ્ટિ નાચે મનડુ મસ્ત બની ને માણે                        
                  પધારો ધર્મ તણા અવતાર અમારા આંગણાં પાવન થાય.                    
  ઓગણીસો ચુંવાલીસની એપ્રીલ માસે તારીખ અગીયારના રોજ                      
                  પધાર્યા અવની પર છો આપ જગતને દેવા જીવનનો દોર.                      
  માર્ચ માસની આઠમી તારીખ સાલ બે હજારની થાય                    
              ભાગ્ય ખુલ્યા સૌ હ્યુસ્ટનવાસીના આપથી પાવન અમારા દ્વાર.                     
 અમારો ધન્ય થયો અવતાર અમોને મળ્યો તમારો સથવાર                 
            જીવન ઉજ્વળ થવાને કાજ અમો પામ્યા દર્શન આપના આજ.                     
 પરદીપ તમો છો દીપી રહ્યા છો વિચરણ કરતા આપ                                
           જાણે તારા મંડળ મધ્યે શોભે આભે પુનમ કેરો ચાંદ.                   
 શીતળ આપના આર્શીવચન મનડું પાવન થાય                                  
         સ્પર્શ માત્રથી પાપ બળે છે વંદનથી તો મોક્ષ મળે છે.                 
ધન્ય આપનો અવતાર અમારું જીવન ધન્ય બનાવ્યું આજ                                    
             આપ કૃપાના કરનાર અમોને મોક્ષ તરફ દોરનાર.                 
જીવન ઉજ્વળ અમારા થાય આપના દર્શન કરતાં આજ     
                 અમોને  બાળક  જાણી આપ  કરજો   પ્રદીપની  ક્ષતી  માફ.                                                                                                                                       ————

ભગવાન શ્રી સ્વામિનારાયણની અમદાવાદ (કાલુપુર મંદીર) ગાદીના આચાર્ય મહારાજશ્રી પુજ્ય તેજેન્દ્રપ્રસાદજી હ્યુસ્ટનમાં નવા મંદીરની સ્થાપના તથા મુર્તી પ્રતિષ્ઠા નિમિત્તે પધારેલ  તે પવિત્ર પ્રંસંગે તેઓશ્રીને હ્યુસ્ટનની યાદ રુપે સપ્રેમ ભેંટ્. પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ તથા પરિવારના વંદન સહિત જય શ્રી સ્વામિનારાયણ.

અરુણોદય


.                            અરુણોદય

તાઃ૭/૭/૧૯૭૧                                પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

અરુણોદય થયો,અરુણોદય થયો
નિશા વહી ગઈ,..અરે(૪)..અરુણોદય થયો..(૨)
આકાશ  વાદળથી મુક્ત બની ગયું..(૨)…અરુણોદય થયો.(૨)

કળીઓ  ખીલી, ફુલ થયા…(૨)રંગ લાલ લાલ થયા
ગીતો  થતાં ,ગુંજનમાંથી…(૨)વરસે કિરણો તારની..(૨)
આકાશ છે  ગુલાલથી,  બની ગયું  વિરાટ  છે…અરુણોદય થયો

કળા કરે,નૃત્ય કરે…(૨) સમજી શકે જગ તાત જો
આનંદ ભર્યો, જગમાં બધે..(૨)પ્રાણી પશુ સાકાર છે..(૨)
માન્યુ ખરે,વિશ્ર્વાસથી ,આજે થયો આનંદ છે…અરુણોદય થયો

નરનારી ,કામે લાગ્યા..(૨) ઉમંગથી ઉલ્લાસથી
પ્રભુ કાજે, પ્રેમ જાગે..(૨) બની ગયા સૌ એક છે..(૨)
લાગ્યું મને,આજ કે..(૨)પરદીપ બની દીપી શકું.અરુણોદય થયો
————————————————
પ્રસ્તુત કાવ્ય ૧૯૭૬માં ગોપાલજીત ગ્રુપ,આણંદ દ્વારા ખેડા જીલ્લા યુવક મહોત્સવમાં રજુ થતાં પ્રથમ સ્થાન પામેલ અને ત્યારબાદ ગુજરાત રાજ્ય યુવક મહોત્સવમાં રજુ થતાં  દ્વીતીય સ્થાન મેળવેલ.

હોળી આવી હોળી આવી


                                      હોળી આવી હોળી આવી
પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
 
આવ્યો આ તહેવાર કે જેમાં હોળીકાનું છે દહન થવાનું
      કાષ્ટ તણા કટકા ગોઠવીને માનવી તનથી સુખી થવાનો
સાચો આ ત્યૌહાર આપણો દોષોનું છે જેમાં દહન થવાનું
      કામ્,ક્રોધ,મદ,મોહ,લોભને બાળીને તેમાં ભસ્મ કરવાનો
રામનામની જપમાળાથી જીવનો ઉધ્ધાર છે કરી લેવાનો..આવ્યો આ

હોલીકાનું  દહન  થતાં  જેમ  પ્રહલાદ  નિર્ભય બની જવાનો
     પ્રદીપ કેરો સંગ થવાથી ઉજ્વળ જીવન માનવ જીવી જવાનો
પ્રેમ  હેતથી  જીવન  ઉભરાતું  ને  દુષ્કર્મૉનો  સંહાર  થશે
     નાવડી આતો દરિયે ઙોલે  વિના હલેસે પારના કરી શકવાના
તહેવારોની ઘટમાળમાં સંગે રહીયેતો પ્રેમની સાથે તરવાના..આવ્યો આ

ભાંગ જેવી મદીરા પીને માનો મસ્ત બની ગયા ગઈકાલે
      હોળીના તહેવારે આજે  મળી સૌ સંગે મેલ મનના બાળો
એવો આતહેવાર આજનો ને કાલે ખેલો મસ્તમઝાની ધુળેટી
      ગુલાલકેરી એક પિચકારી છાંટી તનનો ધોઈ નાખોતમેમેલ
મસ્તબની આ તહેવારને માણો ભારતભુમીના તરવરતા સૌ છેલ..આવ્યો આ

જગત ભલે સપનાઓ જોતું રાહ તમે કોઈની ના જોતા
       હાથમાં હાથ મીલાવી મનથી સાથ સાથ તમો સૌ રહેશો
સકળ જગતમાં સંસ્કૃતી તમથી મિથ્યા પાછળના ફરતા
       શાને કાજે શીશ નમાવો ક્ષણભંગુર વૈભવ પામવાને કાજે
બળી જશે જો દોષો ને પાપો આ હોળીમાં શાન ભારતની વધશે..આવ્યો આ
                                          ————

સન્માન


સન્માન પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ                   13  08  2006

માગે મળતું કદીયે, ભલેને જીવન આખું પુરું થાય
મળતું એને શોભે જેને, વર્તનથી ઉજવળ જીવન બનતું જાય…માગે

માનવી માગે ભેખ ભલેને, મળતી એને જીવન એળે જાય
કર્મ ભલે પરદુ:ખે કરતો, નીશદીન પરસેવે છોને ન્હાય.
એક તણખલું સ્નેહથી આપે જીવન આખું તરી જાય
એના મનડાં હરખી હરખી જાય, એને હૈયે હરખ હરખના માય..માગે

સજ્જનતાના સોપાન ચઢે જે, મળતા માનને રોકી જગમાં
સ્નેહતણા આઈને આવી, તનડાં સ્વચ્છ થતાં નીરખે
ગુર્જર સુણી પોકાર કરે જાણે દેહમાં જીવ વસે.
પરમાત્માનો પોકાર સુણે જે સન્માન સાચું જગમાં પામે તે….માગે ન.

માનવ મનને સંતાપ થતો મેળવી સંતોષ કરેલા કર્મ નો
પ્રદીપ મનમાં મુંઝાય આજે, પર ઉપકારને હું વળગી રહું
સંસાર વિંટમણામાં હું વિટાતોં બની તણખલું હું પડું.
બનુ સહારો જ્યારે કોઈનો સન્માન સાર્થક પામુ હું ….માગે ….

સારુ નરસું ભલે જગતમાં માનવી વચ્ચે ફર્યા કરે
કર્મ તણા અતુટ બંધને સૃષ્ટિ આખી સર્જાયા કરે
કેવી કુદરતની લીલા માનવ જન્મો ધર્યા કરે
સૃષ્ટિનો સંહાર થતાં અવતાર પરમાત્મા ધારણ કરે.….માગે ….

ભલે માયા જગમાં ફર્યા કરે. કુદરત લીલા કર્યા કરે
માનવ મનડાં શરણું શોધે જીવન પુષ્પ તણું છે દીસે
ચોમેર સુવાસ પ્રસરી રહે, મહેંકી રહે જીવન સારું
ધન્ય જીવન બની રહે, સાર્થક માનવદેહે છે સન્માન મળે….માગે ….

નિર્મળ જળમાં તરંગ દીસે જીવન ઊજવળ તેવું છે દીસે
કર્મતણા વ્યવહારમાં સંગે પરમાત્માનો સહવાસ મળે
માનવ એવા સંગને શોધે માન મોભો જેને છે શોભે
આત્માના ઉદગારને પામી, ઉજવળ જીવન કરવાને તરસે….માગે

http://rdgujarati.wordpress.com/2006/08/13/kaavya-sanchary3/

વ્હાલા પુ.મોટાને


                                   વ્હાલા પુ,મોટાને

૧૧-૫-૧૯૭૧                                  હરિઃઓમ આશ્રમ,નડીયાદ. mota.jpg

મને વ્હાલુ હરિઃઓમ નામ રે ,મને વ્હાલુ મોટાનું નામ રે

                      દીન રાત સ્મરું હું નામ રે…...મને વ્હાલુ.

ભુખ્યાને આશ્રય આપીને……(૨) પંથ બતાવ્યો  જી રે ..મને વ્હાલુ.

આંગણે આવેલાને આવકારીને..(૨)કીધો તેનો સત્કાર જીરે..મને વ્હાલુ.

પંથ ભુલેલાને પંથ બતાવીને..(૨)દોડાવ્યો નિજ માર્ગે રે…..મને વ્હાલુ.

સ્વામીનારાયણનો માર્ગ ચીધીને.(૨)મારો ઊધ્ધાર કીધો રે…..મને વ્હાલુ.

જીવન જીવતા કાંઈના મેળવ્યું..(૨)એ મેળવ્યું પુ.મોટા પાસે...મને વ્હાલુ.

દાસ પ્રદીપના સતસત વંદન.(૨)ઉગારવા  આ  ભવસાગરથી..મને વ્હાલુ. 

                                         ——————

નડીયાદમાં પુજ્ય મોટાના હરિઃઓમ આશ્રમમાં મૌન મંદીરમાં તેઓની કૃપાથી ઉપરોક્ત કાવ્ય લખ્યું જે મારા જીવનમાં  લેખક જગતનું પ્રથમ પગથીયું છે.

વ્હાલા સંતાન


                                  વ્હાલા સંતાન

                rajadipal.jpg

          નિરખી  જેને  મનડું  મારું  નિસદીન  છે મલકાય

              દૂર મુજથી થોડું જાતા ત્યાં આંખો આંસુથી છલકાય

                                      એવા વ્હાલા છે સંતાન મારા વ્હાલા છે સંતાન.

         માયા મુજને લાગી એવી જેની વાત મુજથી ન કહેવાય

              દીલમાં જેનું સ્થાન છે એવા પ્યારા વ્હાલા  છે દેખાય

                                                                          એવા વ્હાલા છે સંતાન.

         રોજ સવારે  ઉઠતાં જેનું  મુખડું હસતું છે દેખાય

              જયજલારામ કહેતા રવિનું મુખડું હંમેશા મલકાય

                                                                          એવા વ્હાલા છે સંતાન.

         પ્રેમ ભાઈનો મેળવતાં બહેન દિપલ પણ હરખાય

              ભાઈબહેનના હેતને જોઈને અમારા મનડા ઠરી જાય

                                                                         એવા વ્હાલા છે સંતાન.

         જ્યોત પ્રેમની અમે પ્રગટાવી  નિરખી રાજી થાજો

              મળેલા  સગપણને સાચવી  ભવોભવ  તરી જાશો

                                                                        એવા વ્હાલા છે સંતાન.

         પ્રભુભક્તિને સાથે રાખી ભણતર છે જીવનનું ચણતર

              આદરમાન તો સૌ કોઈને દેતા પ્યાર બાળકોનો લેતા

                                                                       એવા વ્હાલા છે સંતાન.

         છે અમારો સતત પ્રયત્ન સંભાળે સંસ્કારોને હરપળ

              માયામોહને રાખી દૂરજ વળગી રહે એ ધ્યેયે જીવનના

                                                                      એવા વ્હાલા છે સંતાન.

        પ્રભુભક્તિનું શરણું અમારે ભક્ત જલાની લગની અમને

             દાદા વ્હાલા પ્રદીપ રમાને તેથી માયા ન અમને છે વળગી

                                                                      એવા વ્હાલા છે સંતાન.

                                                       ———-

કાલ કોણે ભઈ દીઠી


                                      કાલ કોણે ભઈ દીઠી
જુન ૧૯૯૯

મળી ગયા સૌ સ્નેહીજ્નોને હરખે નિરખી,  હેમખેમની વાત તો સૌએ કીધી
આજે મળ્યા છે હેયેહેયા મનમળેલા માને,જગજાણે છે કાલકોણે ભઈ દીઠી.

અમરપ્રેમના સ્વપ્ના જોતા પ્રેમમાં ખુપી જાતા,મનમંદીરમાં છબીક્યારની છુપી
રાજારાણી,માતાપિતા ને સગાસ્નેહીને,ખ્યાલ છે સૌને કાલકોણે ભઈ દીઠી.

સનમ તમો છો જનમ તમો  સંગ, સ્વપ્ના  રાતદીવસ એ જોતી
ક્યાંથી જાણે  ક્ષણભંગુર જીવનનું અંતિમટાણું,કાલકોણે ભઈ દીઠી.

દીપ તમો છો ‘પરદીપ‘બનો તો, ગુજરાતી સમાજ છે ઉઠે દીપી
મળે પ્રેમ ને હાથમાં હાથ તો,  ખુશહાલીની  કાલ અમે ભઈ દીઠી.

દીપલ દીપે અને રવિ પ્રકાશે,રમા અમો સંગ પ્રેમભક્તિથી રહેતી
પરમ પ્રેમની ભક્તિસંગે ધુપ જલે છે,તેથી અતિઆનંદી કાલ અમે ભઈ દીઠી
                     ———–