સંતાનને વ્હાલ


                    સંતાનને વ્હાલ

તાઃ૩૧/૫/૨૦૦૯                      પ્રદીપ બહ્મભટ્ટ

વ્હાલથી માબાપને જોતાં જ, આંખો ભીની થાય
જન્મમળ્યો અવનીએ જીવને,લાગણીઓ ઉભરાય
પાવન પગલાં માબાપના, ર્સ્પશવા તરસે મનડુ
મળીજાય જ્યાં અનાયાસે,સંતાનનુ હરખાય હૈયુ
                                …….વ્હાલથી માબાપને જોતાં.
આંગળી પકડી ચાલતા બાળ,પાપાપગલી કરતાં
ઢળતીઆંખો ને પગલીનાની,જોઇમાતા હરખાતા 
આધાર મળે ને સહારો, બાળક ચાલતુ થઇ જાય
આનંદવિભોર બનીજાય,જ્યાંપ્રેમ માબાપનેથાય
                                …….વ્હાલથી માબાપને જોતાં.
સહવાસ મળે ને સંસાર,ત્યાં ઉજ્વળ જીવન થાય
કૃપાનેકરુણા મળે માબાપની,પરમાત્મા રાજીથાય
ભક્તિપ્રીતને માનવપ્રીત,જગમાંસઘળુ મળીજાય
ના આધીકેઉપાધી રહે,સંતાનની સઘળી ટળીજાય
                                        …….વ્હાલથી માબાપને જોતાં.

઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼઼

Advertisements

ઉદય અને અસ્ત


                            ઉદય અને અસ્ત

તાઃ૩૧/૫/૨૦૦૯                              પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સવાર સાંજની છે  શિતળતા, જે માનવતા દઇ જાય
હૈયે હેત ને ટાઢક મળતા,ઉજ્વળ માનવજીવન થાય
                                               ………સવાર સાંજની છે.

સુર્ય કિરણના આગમનથી, પ્રભાતપ્રેમાળ થઇ જાય
પંખી પ્રાણી છોડી નિંદર,કિલ્લોલકરતાં જગે લહેરાય
દેખીજીવન દૈહીક સાચુ,જીવ નાભટકી રહે જગમાંય 
કેવળપામી પ્રેમ કુદરતનો,પાવન ધરતી થઇ જાય
                                       ………સવાર સાંજની છે.

તપેજ્યાં સુરજ મધ્યાહને,જગ આકુળ વ્યાકુળ થાય
શોધે સહારો જગત જીવો ભઇ, ક્યાં મળે છે વિસામો
જોશ જુવાનીનુ જ્યાં તરસે,ત્યાં કો મળે ના કિનારો
હામ રાખી હૈયે પ્રગટાવો,પ્રેમથી મળશે જગે સહારો
                                                 ………સવાર સાંજની છે.

સંધ્યાકાળના કોમળ કિરણો,અંત દિવસનો એલાવે
માનવજન્મના બંધનમાં,ધડપણ જગમાં જેમઆવે
તીર્થ સ્થાનને નજરમાં રાખી, ભક્તિરંગે જીવ જાગે
અસ્ત થાય જેમ કિરણનો, તેમ મૃત્યુ સમીપે આવે
                                                  ………સવાર સાંજની છે.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

લોટી,ટકલો અને વાળ


                     લોટી,ટકલો અને વાળ

તાઃ૩૧/૫/૨૦૦૯                              પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

સુર્ય કીરણ જ્યાં પડે અવનીએ, પ્રભાત થયુ કહેવાય
કુદરતનીછે અકળલીલા,માનવ જુદી રીતે ઓળખાય
                                                  ……..સુર્ય કીરણ જ્યાં પડે.
સંસારી સરગમમાં ચાલતો માનવ, પ્રેમાળ છે દેખાય
ભાગેજે સંસારની સૃષ્ટિથી,કાઢીવાળ લોટીયો થઇજાય
મુંડન કરીને માળા પકડી,આમતેમ ભમતો એ દેખાય
માયાથી બચવાને કાજે,બહેનોથીએ દુર ભાગતો જાય
                                                   ……..સુર્ય કીરણ જ્યાં પડે.
સકળ જગતના કર્તા જેને,જગે અવિનાશી છે કહેવાય
પ્રેમમળે ને માનવતા મળે,પણ ઉંમરના સંતાઇ જાય
વાળ ખરવા માંડે જ્યારે, છુટે મોહ જગના ધીરે ધીરે
સમયથી બચવા ખેલ કરે,તો ય ટકલો તે થઇ જાય
                                                   ……..સુર્ય કીરણ જ્યાં પડે.
સૃષ્ટિના સકંજામાં આવી, અવનીએ મળે માનવદેહ
જુવાનીના જોશમાં રહેતો ત્યાં,વાળ ગોઠવતો અનેક
ગુચ્છો વાળનો ગોઠવી રાખી,સ્ટાઇલ પણ પકડી છેક
આજુ બાજુ જોતાં ચાલે,ને લટકા વાળ કરાવે અનેક
                                                   ……..સુર્ય કીરણ જ્યાં પડે.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

વાળની કરામત


                    વાળની કરામત

તાઃ૩૦/૫/૨૦૦૯                   પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

આવતા જેને વાર લાગે,પણ જતા ના લાગે વાર
કાળાહોય ત્યારે સુંદરલાગે,ધોળા થતાં મનદુભાય
જેનીજગતમાંથાય મરામત,તેવી વાળની કરામત
                      …… ભઇ તેને વાળની કરામત કહેવાય.
બાળપણમાં બાળકબુધ્ધિ પણ વાળનીવૃધ્ધિ થાય
આવેમાથે જ્યાં વાળ નાના,મા પાંથી પાડતીજાય
તેલ દીવેલનો સહવાસ મળે ત્યાં વાળ માથે થાય
                         ……..જે જોઇ માતા ખુબ પ્રેમે હરખાય.
જુવાનીના જોશમાં વાળની સ્ટાઇલ પણ બદલાય
પાંથીજાય સાઇડમાંને માથે ગુચ્છો મોટોથઇ જાય
ઉભરો આવતા જુસ્સામાં વાળને કાતરથી કતરાય
                          ……આ તો જુવાની નો જુસ્સો કહેવાય.
પચીસ,પાંત્રીસથી આગળચાલતા ઉંમરવધતીજાય
પોષણ આપતા ઘણા પ્રકારે તોય વાળ ખરતાથાય
બાળપણ પછી જુવાની વટાવી હવે માથે ટકલી થઇ
                       ……..ઉંમરની સાથે વાળની કરામત ભઇ.

——————————————————

સંબંધ કેટલો


                           સંબંધ કેટલો

તાઃ૩૦/૫/૨૦૦૯                પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ચાલે સીધી ગાડી જીવનની,
                         જ્યાં મહેનત સાચી  થાયઃ
એક કામની વિટંમણામાં,
                     બીજામાં સફળતા છે દેખાય;
મળી જાય સાચો જ્યાં ટેકો,
                   ત્યાં સંબંધ કેટલો છે સમજાય.
                                   ………ચાલે સીધી ગાડી.
વણ માગે જ્યાં મળે પ્રેમ,
                ને હાથમાં મળે જ્યાં બીજો હાથ;
આનંદ ઉભરે હૈયે એવો,
                       જે માનવતામાં છે  મહેંકાય;
જીવજગતમાં જન્મધરે જ્યાં,
                       બંધનની સાંકળ મળી જાય;
કેવા કોના બંધન મળશે,
                     જે જગમાં સંબંધથી સમજાય.
                                     ………ચાલે સીધી ગાડી.
પ્રભુ કૃપા ને પ્રભુ પ્રેમ એ,
                       જીવની ભક્તિ સંગે છે આવે;
મળશે દયા પરમાત્માની,
                      ત્યાં છુટશે જગની આ માયા;
જલાસાંઇની ભક્તિની રાહે,
                     મળશે કૃપા કરુણા આધારીની;
ના માગવી પડશે એ મળશે,
                    જ્યાં ઝંઝટ જન્મજીવની ટળશે.
                                      ………ચાલે સીધી ગાડી.

++++++=======+++++++++======+++++++

ઉંઘ ક્યાંથી આવે?


                       ઉંઘ ક્યાંથી આવે?

તાઃ ૩૦/૫/૨૦૦૯                     પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

માનવતાને મુકી ને નેવે, કરે હજારો એ કામ
સફળતા જ્યાં દુરભાગે,ત્યાં ઉંઘ ક્યાંથીઆવે?
                                          …….માનવતાને મુકીને.
રોજબરોજની ટેવપડી જ્યાં,સાચી રાહનાદીસે
કરતાં કામ સમજીને પુરા,રહે સદા એ અધુરા
મનથીમાને હાશથયુ ભઇ,ને જગમાં થશેનામ
કામકામમાં ફેર છે એવો,જે સમજે સાચો વીર
                                            …….માનવતાને મુકીને.
કાગળ પેનની પ્રીત નિરાળી જગમા છે દેખાય
સ્નેહ ભાવને પ્રેમ મળે,જ્યાં કૃપામાની થઇજાય
ચાલેકાગળપેન પાટાછોડી,ત્યાં બખાળા બહુથાય
ના પ્રીતમળે ના પ્રેમ,ભઇ મળે તિરસ્કારના વ્હેણ
                                                  …….માનવતાને મુકીને.

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

જીભની ટેવ


                               જીભની ટેવ 

તાઃ૩૦/૫/૨૦૦૯                         પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

જગતપિતાની લીલા એવી,ના પારખે પામર જીવ
આનંદ ઉલ્લાસની લહેરમળે,જ્યાંસંભાળો તમે જીભ
                                        …….જગતપિતાની લીલા.
મારી જીભલડી છે એવી, ના ગમે ત્યાં ચાલે ભઇ
બબડવાની ના નાની ટેવ,કે ના ભાષણથી પ્રીત
જીભપર જ્યાં લગામ છે,ત્યાં સઘળુ તરી જવાય
મળે ન માગેલ પ્રેમ, ને હૈયા પણ ત્યાં ઠરી જાય
                                           …….જગતપિતાની લીલા.
જીવનની સરગમ નિરાળી,મળી ગયો મિત્રોનો પ્રેમ
સ્નેહભાવનેસાથેરાખતા,GSSના મળીગયામને હેત
નાશબ્દ મળેઆ જીભને,મળી જીવન જીવવાનીરીત
આદર આગમનના દ્વારે મને,જ્યોત મળી ગઇ જીભે
                                           …….જગતપિતાની લીલા.
લગામ જ્યાં હોય જીભને,ના ચાલે એ વાંકી ચુકી
લાગણી,પ્રીતને જીતમળેત્યાં,ને મળે દેહનેસન્માન
એક કહેતા મળેઅનેક જ્યાં,તેજીભ પવિત્ર કહેવાય
કૃપા,શાંન્તિ મળે જીવનમાં, ને ભાગે ચિંતાઓ દુર
                                              …….જગતપિતાની લીલા.

++++++++++++++++++++++++++++++++++