વ્હીસલ વાગી


                             વ્હીસલ વાગી

તાઃ૧૬/૧૨/૨૦૦૯                              પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી,નમણી નાજુક કમરવાળી
ચાલતી જ્યારે શેરીમાં,ત્યારે પડતીનજર સૌની ત્રાંસી
                                       ……… ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી.
લીપસ્ટીક તો હોઠથી હુ દુર રાખુ,ના કદી મેં લાલી જોઇ
કુદરતના આનિર્માણ દેહને,સાચવી સમજી જગે હું રાખુ
વાળ માથાના હું ઓળીરાખુ,ના પવન કદીયે પકડેએમ
તોય કળીયુગમાં નાસમજાય,કે વ્હીસલવાગે પાછળકેમ
                                         ……… ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી.
વામન જીવની વામન વૃત્તિ,ના વિરાટ કદી એ વિચારે
જન્મમરણ વચ્ચેનાજીવનને,નામાનવી સમજે કોઇકાળે
મુખથી વાગે વ્હીસલ જ્યારે,ના સમજ આંખને પડેત્યારે
આસમજને ના શરમઅડે,કેના ઉજ્વળતાના સોપાનજડે
                                         ……….ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી.
માતા પિતાના સંસ્કારમાં,તો માનવજીવનને મહેંક મળે
સુંદરતાના સહવાસમાં રહેતા,પુષ્પતણી સુવાસ મળીરહે
ગૃહજીવનની સુંદરકેડીપકડતા,ના આંખોથી કળીયુગદીસે
વ્હીસલ છે વકરેલી વૃત્તિ,સાંભળતા હૈયેથી ધ્રુણાજ નીકળે
                                              ……..ગામની હું ભઇ ગોરી છોરી.

===================================

Advertisements